pedkeerah

สิ่งที่อยากทำกับสิ่งที่ทำอยู่ ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน

มันสุดยอด จริงๆ กับความคิดที่ว่า  บางทีเราควรทำสิ่งที่ไม่ชอบบ้างก็ได้ แต่ในตอนนี้มันรู้สึกถึง

ฉันเคยมีความฝัน  ฉันเคยมีความหวัง และคิดว่าหากทางนี้ฉันอาจจะไม่ได้ทำตามฝัน 100 เปอร์เซ็นต์ แต่ฉันก็ยังมีความหวังเพื่อต่อยอดความฝันให้สำเร็จได้ 

ความฝันฉันอยากเรียน ป่าไม้  ไม่ใช่เพราะ โลกถึงคราวอนุกรักษ์ แต่เป็นเพราะฉันรักธรรมชาติ ฉันรักป่า

แต่ตอนนั้นเราเป็นเด็กที่ไม่รู้จักความพยายาม และคิดว่าอย่างไรก็ต้องมีทาง  ฟ้าเป็นผู้กำหนดชะตาชีวิต

และคิดอีกว่า ฟ้าคงไม่ได้ลิขิตให้เราไปทางนั้น โดยไม่คิดว่า ที่จริงเราได้พยายามเต็มที่หรือเปล่า

สอบไม่ได้  สอบไม่ติด

จากเรื่องนั้น ในตอนนีฉันคิดได้หละว่า  อย่าทิ้ง ความฝันแรกที่คิดจะทำเด็ดขาด และฉันก็เชื่อที่มีคนบอกว่า ถ้าทำตามที่ฝันไม่ว่าจะยังไง เราจะพยายามทำมันให้สำเร็จจงได้ 

. . .

และในตอนนั้นคิดอีกว่า เมื่อสอบไม่ได้ ถ้าเรียนอะไรใกล้เคียงกับป่าไม้  อะไรที่จะได้อยู่กับธรรมชาติ 

. . . เกษตรเป็นไง?

อย่างน้อยเราอาจจะได้ชดเชยอะไรบางอย่างในใจ ถ้าเรียนเกษตรอาจได้ทดแทนคุณแผ่นดิน

. . .อาจทำตัวมีประโยชน์บ้าง

 ตอนนี้ กำลังจะจบ ปี 3  อีกไม่กี่วัน  ทำไมถึงได้มารู้สึกว่า เราไม่ได้พยายามกับมันเท่าไหร่  ไม่เคยคิดว่าจะทำเต็มที่ และบางครั้งก็มีแต่ความมืดหม่น  มันอึดอัดในใจ  เรียนตามทฤษฎีให้ ปฏิบัติก็พอถูไถ  ฉันทำความฝันหล่นหายไปตอนที่จับจอบ  มันหายไปหรือบางครั้งฉันพยายามปกปิดมันไว้เพื่อไม่ไห้ตัวเองคิดว่า เราเลือกทางผิด

ฉันมีความคิดสร้างสรรค์  ฉันมีจินตนการ  แต่ความคิดเหล่านั้นถูกปิดกั้นเพียงเพราะทฤษฎีการปรับปรุงพันธุ์พืช เพราะ ทฤษฎีวิจัยพืชอาหารสัตว์  ฉันไม่สามารถนำมันออกมาใช้กับวิชาพวกนี้ 

ฉันอยากจะร้องไห้ ให้กับตัวเองเมื่อถึงตอนนี้  ฉันยังคงเสียดายที่ตอนนั้นฉันไม่เชื่อว่าฉันจะทำได้ หากฉันได้ทำตามที่ฝัน พลัง ความทะยานอยาก  ความกระตือรือร้น ทุกอย่างจะมีมากกว่านี้ไหม

เพราะ ตอนนี้ฉันกลับไม่มีความรู้สึกนั้น รู้เพียง เพราะหน้าที่  ใช่ ความต้องการ

แต่ถึงอย่างไร ฉันควรจะทำมันให้ดีที่สุด เพราะ นี่คือสิ่งที่เลือก

แต่ . . . . . .

มันเศร้า และ หมองหม่นเหลือเกิน

ฉนอยากมีโลกกว้าง  ฉันอยากใช้จินตนการ 

ฉันควรทำอย่างไรดี ?

เลี้ยงน้องรหัส  น้องชาย   นั่งทานข้าวกันไป และช่วงเวลานั้น  ความเงียบก็เข้ามา 

ฉันไม่ได้เพิกเฉยต่อการสนทนา แต่กำลังคิดว่า  เราจะเริ่มต้นด้วยเรื่องอะไร .. .นี่สินะ  การเริ่มต้นความสัมพันธ์กับคนที่เราไม่คุ้นเคยนัก  คือแบบนี้

สำหรับฉัน  ฉันชอบอยากรู้นั่น  อยากรู้นี่อยากรู้เรื่องราวของคนอื่น  ปล่อยไป  ปล่อยให้เขาเล่าในสิ่งที่ต้องการประสบการณ์ต่างๆที่เขาภาคภูมิใจ  ความเป็นธรรมชาติของการพูดคุย  เริ่มต้นขึ้นนับจากที่เรา  อยากรู้เรื่องของเขา อย่างนั้นใช่หรือเปล่า !!?

และสำหรับฉันอีก  การเริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่ๆนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย  การจะยอมรับ  ลดความเป็นตัวเองและ  การปรับตัวถึงตอนนี้ยังคงเป็นเรื่องใหม่ๆ  อยู่เสมอ   ฉันคิดเกี่ยวกับมัน  และคิดมากด้วยซ็า  สิ่งที่ต้องการ  คือความประทับใจ   ความทรงจำที่ดีๆ   และ อาจเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีไปอีกยาวนาน

แต่พอได้อ่านข้อความสะกิดใจบางอย่าง  ยอมรับได้ว่า  การที่เรามีความคิดขัดแย้งเห็นต่างกันออกไปบ้างในบทสนทนา หรือ  ความไม่รู้ เกี่ยวกับสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังอธิบาย  นั่นเป็นการเปิดมุมมองใหม่ๆ  ให้เราเข้าใจเขาและเขาคงจะเข้าใจเรามากขึ้น

นี่คงเป็น การเรียนรู้จักคน

แต่ฉันเองมักหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้เสมอว่า   การที่จะรู้จัก  ใครสักคน ให้มากขึ้นนั้น เราควรทำเช่นไร

ฉันสับสนกับความคิดตัวเองเหมือนเคย 

.    .     .  .   .

อย่างน้อย  ฉันได้เข้าใจความคิดของน้องชายมากขึ้น 

ถามน้องว่า :  ทำไมอยากเรียนป่าไม้ !!? 

น้องบอกว่า  : ไม่อยากพบเจอผู้คน  อยากอยู่กับป่าและ ธรรมชาติ 

มันช่วยตอกย้ำความคิดฉันว่า 

ใช่ ! เราก็มีความคิดเช่นนั้นเหมือนกันครั้งหนึ่ง  นั่นเป็นเรื่องแรกที่เราคิดตรงกันและเราเริ่มเข้าใจกันมากขึ้น แต่ที่ต่างออกไปสำหรับฉันการเรียนป่าไม้  เพียงเพราะ  สัตว์ป่ากำลังสูญพันธุ์ เราควรปกป้องมัน  ในวันหนึ่งที่เราเคยมีให้เห็นตัวเป็นๆ   แต่เมื่อผ่านไป ลูกหลานเราเห็นพียงใน  รูปภาพ  ธรรมชาติควรสวยงามในอย่างที่มันเป็น

เราได้รู้จักน้องมากขึ้นอีกถึงเรื่องครอบครัว  บ้านที่น้องอยู่  และ ชีวิตวัยเด็ก  

การได้รู้เรื่องราวเหล่านี้เหมือนทำให้เรา  ได้รู้จักกันมากขึ้น 

นี่คงเป็นสัญญานหนึ่ง ที่บอกแล้วหละมั้งว่า 

เราเริ่มทำลายกำแพงตัวเอง  ที่จะยอมรับและรู้จักใครสักคนเพิ่มขึ้นอีกคน 

  :)

( ปล. อยากเป็นพี่สาวที่ดีให้กับน้อง  เพราะ เราไม่เคยมีน้องชาย  และเพราะ เราเป็น ลูกคนเดียว )

แต่ เมื่อวันนึงเรากลายเป็นคนโกหกซะเอง  เลยเข้าใจว่า  บางครั้งมันก็จำเป็น ใช่ม๊า !!?

แต่อย่าโกหกฉันเลย  ฉันก็เหมือนกันแค่เรื่องนันเรื่องเดียว  ฉันก็ไม่เคยโกหกเธอเลย 

ได้โปรดเถอะนะ   '' เข้าใจฉันเหมือนที่ฉันเข้าใจเธอ ''

.

.

/(.    .)\

ฉันกำลังทรมานเพราะ  คำลวง ที่ฉันสร้างขึ้นเอง